Bij  bezoek van  deze site

worden  op uw computer

GEEN COOKIES geplaatst

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe de wijnwereld om de tuin geleid wordt

 

Op deze pagina’s vindt u informatie over gerommel met wijn. Wijn is een luxe product waar soms veel geld voor wordt betaald. Sommige mensen luisteren hun prestige graag op met wijnen die voor de gewone man (letterlijk) niet zijn weggelegd.
En waar groot geld wordt verdiend, is misleiding en fraude nooit ver weg. Een aantal affaires  hebben de kranten gehaald.

 

Maar wat bijna niemand schijnt te beseffen is, dat juist het echt grote wijnfraudegeld verdiend wordt met het omkatten van  eenvoudige wijn in iets duurdere wijn met een groter prestige. Als hele zwembaden met wijn massaal op die manier een upgrade naar een duurdere ondergaan, kunnen gewone consumenten zich koning wanen voor een toch nog steeds democratisch prijsje. En het hoeft niet eens te gaan om slechte wijn. Uiteraard zijn etikettendrinkers het meest vatbaar voor  misleiding.

De Romeinen wisten het al: De wereld wil bedrogen worden; dan wordt zij ook bedrogen. Maar als iets te mooi is om waar te zijn, is dat meestal ook echt zo.

 

Soms duiken in de pers schandalen op over wijn die bijvoorbeeld uit de Languedoc komt en als Bordeauxwijn wordt verkocht. Je moet je afvragen waar die wijn blijft. Het internet is  daarvoor het ideale verkoopkanaal. Prijzen komen en prijzen gaan (wie kan controleren of een voordeeltje ook echt een voordeeltje is?). En over de herkomst of de kwaliteit van alles worden beweerd zonder dat dat te controleren is.  Voor importeurs in Nederland bestaat wet- en regelgeving. Google maar op “importeren van wijn”. Zo moeten herkomst, alcohol- en sulfietgehalte bijvoorbeeld gecontroleerd worden voordat wijn in de handel mag worden gebracht. Maar gebeurt dat ook met wijn die je via het internet bestelt en die geleverd wordt vanuit een of ander magazijn  ergens in Europa of nog verder weg?

 

De consument is daarvan de dupe. Maar meer nog is dit oneerlijke concurrentie voor de producenten en bonafide handelaren die op een fatsoenlijke manier proberen hun  brood te verdienen.
Mijn devies is daarom: Koop wijn bij de producent zelf (nog leuk ook, zeker als de wijnboer ziet dat je echt iets snapt van wijn) of via een vertrouwde leverancier. En dat zijn lang niet altijd de internetcowboys.

 

Reviewsites

Tenslotte nog iets over reviewsites. Consumenten kunnen daar hun ervaringen met anderen delen. Maar zoals bekend zijn er ook veel fake-reviews. Concurrenten die even een concollega afbranden, dat komt in de hotel- restaurant- en reiswereld regelmatig voor.

 

Bovendien werken veel van die sites als verkoopkanaal. Commercie en ervaringen delen lopen daar ongemerkt in elkaar over. Meld je maar eens met een oordeel aan op een site als Vivino.  Je ontvangt dan dagelijks of vaker aanbiedingen die te mooi zijn om waar te wezen: Beste wijn (bij nader inzien meestal “best buy”, dus veel waar voor je geld, maar de beste...?), de goedkoopste ter wereld, of een 97 puntenwijn (door wie toegekend??). Toe maar. En voor een dubbeltje ook nog op de eerste rij...

Of er worden befaamde wijntijdschriften als Decanter aangehaald.  Dan heeft iemand (wie?) op de site van zo’n tijdschrift een lovend oordeel gegeven  en ja, dat heeft dan in Decanter gestaan. Of op Wine Spectator. Of in Wine Searcher. Of op Vivino. Of waar dan ook.


Daarmee is allerminst gezegd, dat reviewsites een vorm van oplichting zijn. Maar het verdienmodel van deze sites moet ons kritisch maken als het gaat over de werkelijke kwaliteit van beoordeelde wijnen.  We zouden ons vaker de raad van wijlen Paul Bocuse aan jonge koks  moeten aantrekken:

 

Kijk, ruik, proef en oordeel ZELF.