Bij bezoek van deze site
worden op uw computer
GEEN COOKIES geplaatst
Twee geruchtmakende wijnaffaires
The Jefferson Bottles
In 1985 werd op een veiling bij Christie’s in Londen een fles wijn uit 1787 verkocht voor een recordbedrag van 105.000 Britse ponden. In de fles waren de initialen “Th. .J” gekerfd en men nam aan, dat die afkomstig was uit een verzameling van de Amerikaanse diplomaat Thomas Jefferson. De latere president, een groot wijnkenner en verzamelaar, zou de fles hebben gekocht tijdens één van zijn rondreizen door Europa.
In 2005 kocht Amerikaans zakenman Bill Koch (zie ook de affaire Kurniawan, hieronder) enkele flessen van dezelfde wijn voor 500.000 Britse ponden met het doel ze tentoon te stellen in het Boston Museum of Fine Arts.
The Jefferson Bottles
De flessen bleken afkomstig van ene Hardy Rodenstock, manager van een popband, die claimde de flessen te hebben aangetroffen achter een muur in een Parijse kelder, die gemaakt was om de wijn te beschermen tegen de grijpgrage handen van de Duitse bezetters in de Tweede Wereldoorlog. Hoewel fraude niet echt bewezen is, heeft Rodenstock nooit kunnen aanwijzen waar hij de flessen heeft aangetroffen.
De curatoren van het museum in Boston verklaarden, dat de wijn niet afkomstig kon zijn uit de collectie van Thomas Jefferson.
Pijnlijk in de affaire was, dat Michael Broadbent, de wijndirecteur van Christie’s en internationaal bekend als expert op gebied van oude wijnen, net als veel anderen in de val was getrapt.
Een hele reeks van processen van zo ongeveer iedere betrokkene tegen elke andere betrokkene was het gevolg. Benjamin Wallace schreef er in 2008 een boek over “The Billionaire’s Vinegar”.
De zaak Kurniawan
Begin 21e eeuw. Het gaat goed op de beurzen en in het bankwezen. Het geld klotst
tegen de plinten. Een wijnconsultant stelt vast: Als iemand een bonus van 4 miljoen
krijgt, is het al gauw zo dat 1 miljoen daarvan verkwist wordt aan dure wijnavondjes.
Zoals bij de club van 12 Angry Men, die maandelijks in New York voor een ton aan
zelf meegebrachte wijn op tafel zet.
In deze sfeer duikt ineens een charmante indonesiër
op, Rudy Kurniawan. Niemand weet wat zijn achtergronden zijn, maar hij is een excellente
proever en veel geziene gast bij proeverijen en veilingen. Hij koopt daar zeer exclusieve
wijnen en niemand weet waar hij dat geld vandaan haalt. Verkopen doet-
Begin van het einde
Totdat in 2008 iemand tijdens een veiling opstaat. Laurent Ponsot, eigenaar/wijnmaker
van Domaine Ponsot, producent van Clos St. Denis Grand Cru meldt, dat de aangeboden
wijnen niet van hem kunnen zijn. Aangeboden waren wijnen van 1945 tot 1971, maar
Ponsot meldt, dat hij voor 1982 nooit een Clos St Denis maakte. De wijnen werden
teruggetrokken uit de veling. Later ontmoette Ponsot Kurniawan en vroeg zich af of
hij te maken had met een fraudeur, of eenvoudig met iemand, die wijn verzameld had,
waarmee was gesjoemeld.
Ponsot had zijn huiswerk grondig gedaan. Hij was de hele
wereld over gereisd naar allerlei veilingen en had daar gezien wat er werd aangeboden
en verkocht. Met of zonder medeweten van de veilinghuizen, dat is nog steeds de vraag.
Want veilinghuizen verdienen goed aan partijen die voor veel geld worden verkocht.
Ook anderen meldden zich, zoals Chateau Le Pin en ook hun wijnen worden ingetrokken.
In 2009 beschuldigde miljardair Bill Koch Kurniawan in een rechtszaak ervan dat deze
aan hem en anderen moedwillig fake-
In Londen werd in 2012 een partij wijnen ingetrokken (getaxeerde waarde $785.000), die afkomstig waren van Kurniawan, maar waren ingebracht via een ander bedrijf.
In de vroege morgen van 8 maart 2012 deed de FBI een inval in de woning van Kurniawan,
arresteerde hem en trof in zijn keuken flessen en etiketten van befaamde wijngoederen,
vooral uit Bourgogne. Ook kurken, zegels, stempels en vervalste wijnen werden aangetroffen.
Later bleek dat Kurniawan voor niet teveel geld oude Bourgognes had gekocht. Op 18
december 2013 bevond de jury Kurniawan schuldig aan diverse ten laste leggingen,
waaronder oplichting en valsheid in geschrifte. De rechter legde hem daarop een tien-
Kurniawan, geboren als Zhen Wang Huong op 10 oktober 1976 in Jakarta, kwam op een studentenvisum de VS binnen. Zijn aankopen deed hij vermoedelijk met familiekapitaal en geleend geld. Omdat hij sinds 2003 illegaal in de VS heeft verbleven, is hij na zijn vrijlating op 7 november 2020 uitgezet uit de Verenigde Staten. Men vermoedt, dat Kurniawan naar Indonesië is vertrokken.
Achteraf
Het is opvallend hoe mild diverse slachtoffers van Kurniawans’s oplichting over hem oordelen. Ze hadden immers onvergetelijke proefavonden met elkaar meegemaakt en met name Bill Koch had het allemaal niet willen missen.
Van de hele affaire is door VPRO en Arte een boeiende documentaire film gemaakt van bijna anderhalf uur: Sour Grapes door Ruben Atlas en Jerry Rothwell. Bekijken op Uitzending gemist. Tal van insiders en deskundigen komen aan het woord, onder wie ook Laurent Ponsot. Toen de film werd uitgebracht, moesten er volgens de makers van de film nog zeker 10.000 flessen vervalste wijn circuleren. Een miskoop wordt echter niet snel toegegeven, dus zal het werkelijke aantal wel altijd onbekend blijven.
Sommige deskundigen houden staande, dat veel van die wijnen onvervalste wijnen moeten zijn. Kurniawan heeft onmogelijk in zijn kleine keuken zoveel wijnen in die jaren kunnen vervalsen. Want goed vervalsen kost veel tijd en nauwkeurigheid. Na het proces tegen Kurniawan is heel zijn voorraad vernietigd. Daar moeten ongetwijfeld mooie wijnen tussen hebben gezeten, die echt afkomstig waren van Domaine de la Romanée Conti, Clos de la Roche en een aantal fraaie Bordeauxwijnen.
Klik op de foto om de bewegende beelden te zien (Youtube)