Bij  bezoek van  deze site

worden  op uw computer

GEEN COOKIES geplaatst

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vervalsing en gerommel van alle tijden, dus ook nu

 

Bij de Romeinen was wijn uit Falernum geliefd. De kwaliteit  van deze Appellation  Controlée avant la lettre stond buiten kijf. En er werd mee gefraudeerd, vertelt ons de schrijver Plinius de Oudere.

Fraude is echter niet altijd fraude geweest, of niet meer. Een bekend voorbeeld: Wijn versterken met alcohol werd lange tijd als ongeoorloofde manipulatie gezien. Maar bij het maken van Port en andere versterkte wijnen is dit nodig om de fermentatie te stoppen.

 

We onderscheiden diverse vormen van fraude: Bijmengen van goedkopere wijn of van water (in Europa verboden, maar in de VS tot 7% verdunning toegestaan om een te hoog alcoholgehalte te corrigeren), ongeoorloofde additieven, of teveel van geoorloofde additieven, etiketvervalsing, prijsopdrijving, of wijnbeleggingsfraude. U kunt zelf op het internet op deze onderwerpen zoeken.


Onderstaand een kleine greep uit diverse affaires.

 

2018 - Reclame Code Commissie tikt Wijnbeurs (weer) op de vingers

De maker van www.rubinus.nl diende in november 2017 een klacht in tegen een reclame-uiting van Wijnbeurs omdat die advertentie in meerdere opzichten misleidend was. Na veel vijven en zessen werd Wijnbeurs op de vingers getikt. Klik hier.

 

2018 - Langedoc wijn “promoveert” tot Bordeaux

Het parket van Libourne is een onderzoek gestart naar het omkatten van 4.200 hectoliter (meer dan een half miljard flessen) tot duurdere wijnen met herkomstbenamingen als Pomerol, Margaux en andere Bordeaux-appellaties.
Bron: De krant Sud-Ouest van 2 maart 2018.

 

2018 - Kuifje in China

Bordeaux als regio maakt vorderingen met het bestrijden van fake-Bordeaux op de Chinese markt. Jaarlijks vindt er de Chengdu Wine and Food Fair plaats en de autoriteiten in Bordeaux hebben voor het eerst toestemming gekregen om daar “counterfeit wines” op te sporen. En steeds vaker belanden fraudeurs er achter de tralies.
Soms is fraude gemakkelijk te herkennen aan een etiket met verkeerde spelling. Bijvoorbeeld Lafitte Rothschild in plaats van Lafite-Rothschild. Of Margot in plaats van Margaux. Soms is het moeilijker omdat er een correct etiket zit op een foute inhoud.
Lees meer op https://www.winespectator.com/webfeature/show/id/Bordeaux-Scores-Wins-Over-Wine-Counterfeiters-in-China

En ook met Australische wijn (Penfolds) wordt daar gefraudeerd:

https://www.smh.com.au/world/chinese-police-find-14000-bottles-of-fake-penfolds-wine-in-counterfeiting-scam-20171116-gzmnh3.html

 

2017 - Nieuw-Zeeland, eerste zaak sinds nieuwe wijnwet van 2003

Het bedrijf Southern Boundariy Wines en een paar van zijn managers zijn in 2017 in staat van beschuldiging gesteld voor wijnfraude. De eerste zaak sinds in 2003 een nieuwe wijnwet werd ingevoerd. Het zou gaan om etikettenfraude, winnen van verschillende wijngaarden die als Single Vineyard Wine verkocht werden, en gerommel met de boekhouding. De wijnen betroffen Pinot Noirs en Sauvignon Blanc wijnen die werden verkocht naar Groot-Brittannië, Australië, Japan, Fiji, en Thailand. Bron: Decanter.

 

2017 - Vin de pays wordt Côtes du Rhone en Châteauneuf-du-Pape

In augustus 2017 kwam een zeer omvangrijke fraude aan het licht (onderzoek door vakblad V&S), waarbij gedurende jaren 300.000 hectoliter wijn (= dertig miljoen liter, ofwel 40 miljoen flessen) Vin de Pays werd omgetoverd tot  appellation wijn. Dat gebeurde bij het bedrijf Raphaël Michel van Guillaume Rijckwaert in samenwerking met coöperaties en kleinere wijnbedrijven.

Wat je je vooral moet afvragen hoe zulke wijnen op de markt gebracht worden. Dat kan vrijwel alleen via oncontroleerbare internethandel en via restaurants. Voor de reguliere verkoopkanalen zouden de controles zulke fraude al veel eerder aan het licht hebben gebracht.

 

2016 - Belg Van Geens voor Franse rechter

De Belgische wijnhandelaar Van Geens mag aan de rechter in Bordeaux komen uitleggen hoe (wat de krant de Morgen noemt) de apothekers uit Aarschot jaren hun gang konden gaan met het vermengen van goede wijn met inferieure wijn, die als Bordeaux aan supermarkten in diverse landen werd verkocht.  Het gerommel bestond volgens het Slijtersvakblad uit het vermengen, het toevoegen van stoffen die de wijn ouder deden lijken, toevoegen van aromastoffen om fruitaroma’s te imiteren, vanille voor het oppeppen van de smaak, en nog veel meer.

Na 14 jaar dossieronderzoek werd Geens in juni 2016 vrijgelaten, maar wel veroordeeld tot een boete van 200.000 euro aan de Fédération des Grands Vins de Bordeaux, van 150.000 euro aan een consumentenorganisatie, en van 150.000 euro aan het Institut National de l’Origine et de Qualité.  Bron: De krant Sud-Ouest van 29 juni 2016.
Of een in België lopende strafzaak is afgerond, is moeilijk te achterhalen.

 

2016 - Veroordelingen in Bordeaux

Op 3 november 2016 veroordeelde de rechter in Bordeaux acht personen voor een fraude die plaatsvond tussen 2011 en 2012. Francois-Marie Marret, eigenaar van 20 chateaux, kreeg twee jaar gevangenisstraf en een boete van ongeveer EUR 9 mln. Een wijnvoorraad van 8.000 hectoliter, goed voor 1,1 miljoen flessen, moest worden vernietigd.
Betrokken waren Marret’s Chateau Le Couvent (St. Emilion), Chateau Moulin à Vent in Lalande de Pomerol en Chateau Fourcas-Loubaney in Listrac-Médoc.
Lees meer op https://www.winespectator.com/webfeature/show/id/Bordeaux-Court-Convicts-Chateau-Owner-of-Wine-Fraud

 

2015 - Gesjoemel met aspergewijn

Je houdt het niet voor mogelijk: Een wijn wordt in een persbericht als winnaar van een competitie aangewezen, nog voordat de jury bij elkaar komt. Lees meer over dit gerommel op https://www.wijnwijs.eu/index.php/ander-nieuws/1862-gesjoemel-met-aspergewijn.

 

2012 - Labouré-Roi plakt verkeerde Bourgogne-etiketten

Het Bourgondische wijnhuis Labouré-Roi werd betrapt op het sjoemelen met etiketten en sierde flessen op met gewonnen zegels van concoursen die niet bestaan. Fraude omvang: 500.000 flessen van EUR 54,= gemiddeld (= EUR 2,7 min totaal). De wijnen werden geleverd aan Air France en British Airways. De vraag naar deze wijnen was groot en de verleiding om daarom te sjoemelen bleek nog groter.

 

2011 - Restauranteigenaar krikt handel op en belandt in de bak

Er was eens een Belg, Denis Lefrancq, met een chique restaurant in Leeds. Samen met wat companen slaagde hij erin om aan klanten wijn te verkopen, die niet was wat het leek. Nu is wijn van zichzelf al een soort gebottelde illusie, maar dit rees de pan uit. Om de negotie wat op te krikken werden restantpartijen uit Franse restaurants aangeboden. De man was op e vlucht geslagen en werd opgepakt in Praag. De omvang: Geen kattenpis, want voor bijna een half miljard euro’s geïncasseerd voor niet-geleverde wijnen. Bron: De Morgen.

 

2010 - Een Fransman van Zuid-Amerikaanse komaf

Fitou is een wijnstreek in de Languedoc. En in Zuid-Amerika, nadat in 2010 bleek dat sinds 2007 tenminste 400.000 liter Mont Tauch eigenlijk omgedoopte wijn uit Zuid-Amerika was.

 

2010 - Pinot Noir hype, maar geen Pinot Noir-wijn

De film Sideways zorgde in de VS voor een run op Pinot Noir wijnen. De firma Gallo, niet de kleinste in de wijnbusiness, bracht een Red Bicyclette op de markt, die afkomstig was van de in de Languedoc gevestigde coöperatie Sieur d’Arques. Maar de Franse overheid ontdekte in 2010 dat daarvan zoveel werd verkocht, dat ongeveer een derde deel van de Pinot Noir productie van Langedoc erin moest zijn  verwerkt. En dat kon niet waar zijn.

Tussen januari 2006 en maart 2008 waren 18 miljoen flessen van deze wijn verkocht, die voor een belangrijk deel gevuld waren met wijn gemaakt van Merlot en Syrah.
Hoewel de Fransen In hun vuistje lachten over domme Amerikanen die het verschil tussen Pinot Noir en de andere druivenrassen niet konden zien of ruiken, kregen de leden van de coöperatie forse boetes en gevangenisstraffen.

 

2008 - Brunello di Montalcino di Lambrusco

In 2008 claimde de Italiaanse wijnjournalist Gianluca Mazzella ontdekt te hebben, dat enkele producenten in Montalino al 25 jaar lang zijn Sangiovese (waaruit Brunello wordt gemaakt) aanlengden met Lancellota, die gewoonlijk gebruikt wordt voor het maken van Lambrusco. Ook de consultant van deze wijnboeren, Carlo Ferrini, zou zijn betrokken. In de VS kwam er een importverbod op Brunello.

 

2007 - Teveel suiker

Tussen minstens 2004 en 2007 zou in de Beaujolais veel teveel suiker zijn toegevoegd om de wijn aan een hoger alcoholgehalte te helpen dan met chaptaliseren (suiker toevoeg) was toegestaan. De fraude werd ontdekt doordat grote voorraden suiker waren ingekocht bij groothandels in Zuid-Frankrijk en niemand leek te weten waar die naartoe waren gegaan. Totdat vrachtauto’s waren gevolgd en daarvan de vrachtbrieven werden gescreend. Bestemmingen: Beaujolais.  Het ging om 100 ton suiker.

 

2005 - Beaujolais (of Maljolais?)

In Beaujolais stáát de naam van Georges Duboeuf als een huis. De “Prince du Beaujolais” werd er echter in 2005 van beschuldigd zijn wijn van 2004 te hebben verbeterd met wijn uit een later oogstjaar om het niveau op te krikken. Duboeuf wees erop dat 200.000 van zijn  270.000 liter productie zou niet behandeld zijn. De wel behandelde wijn zou niet aan consumenten zijn verkocht en zijn manager had een “menselijke” fout gemaakt. Die werd ontslagen en Duboeuf kreeg een boete. De boef.

 

2002 - Belgisch-Nederlandse onderneming fraudeert met Bordeaux

Franse autoriteiten deden invallen in vijftien bedrijven in Blaye, Libourne en Charente. Daarbij werd ontdekt dat met wijnen werd gesjoemeld, die overigens niet prestigeus waren. Zoals elders opgemerkt: Het meeste fraudegeld wordt verdiend met massaal rommelen met kleine wijnen. Niet met de grote namen, want dat valt op.

 

2001 -Alarm! De Millenniumwissel komt eraan!

We staan aan de vooravond van een millenniumwisseling en de vraag naar Champagne is groter dan ooit. Het grootste feestje in duizend jaar moest immers worden gevierd met Champagne. De handelaren Dean, Rosser en Blee spiegelden klanten voor, dat zij Champagne van het huis Delacroix konden reserveren voor een veiling, wanter zou een groot tekort zijn. Ze verkochten voor bijna EUR 5 mln aan Champagne die bij nader inzien minder waard bleek te zijn. En van een groot tekort bleek helemaal geen sprake te zijn.  Champagnehuizen hadden voor de gebeurtenis van het millennium al jaren voorraden aangelegd om aan de verwachte grote vraag te voldoen.
Bij een politie-inval aan Herengracht 433 in 2001 bleek dat de firma bovendien niet in Parijs, maar in Londen was gevestigd en dat het drietal zich al eerder aan misleiding had schuldig gemaakt. Onder andere met Single Malt Whiskies.  Er volgden veroordelingen en gevangenisstraffen.

 

2000 - Pakhuis vol nepwijn

In 2000 ontdekte de Italiaanse politie een pakhuis vol met “Super Tuscans”. In Sassicaia, een kustgebied van Toscane werd sinds enige tijd wijn gemaakt, die geen Chianti mocht heten, omdat er  Cabernet Sauvignon in werd verwerkt. De wijn moest als gewone landwijn over de toonbank, maar deze Super Toscaan was zo goed, dat die hoge prijzen opbracht. En nog steeds opbrengt. En ja, dan ligt etiketfraude om de hoek.

 

1986 - Italianen voegen giftig methanol toe

Een wijnboer in Piemont voegt methanol (alcohol waarvan spiritus gemaakt is) toe aan zijn wijn. Net als een aantal anderen. Gevolg: 15 mensen blind en 23 overleden. Driehonderd labels werden onderzocht, 12 wijnbouwers aangeklaagd voor doodslag, veel Italiaanse wijn  werd in Frankrijk en Duitsland vernietigd, en Denemarken voerde een importverbod op Italiaanse wijn in. Sindsdien  zijn wetgeving en toezicht verbeterd en de situatie is ongeveer zoals in Oostenrijk: Een sterke come-back na rampzalige gebeurtenissen.
 

1985 - Oostenrijks wijnschandaal

Het eerste wat vrienden en kennissen je weten te melden als je begint over wijnfaude is het Oostenrijkse wijnschandaal. Midden in de jaren tachtig vond een handjevol producenten in Oostenrijk het nodig om hun wijnen aan te zoeten met di-ethyleen-glycol. Een stof die vooral als ant-vries in auto’s gebruikt werd. De ontdekking in 1985 vormde het eerste grote wijnschandaal in de Europese Gemeenschap.

De fraude werd ontdekt doordat één van de producenten een ongebruikelijke belasting-teruggave aanvroeg en Duitse laboratoria de aanwezigheid van di-ethyleen-glyol in de wijnen aantoonden.

Gevolg: Instorting van de hele Oostenrijkse  wijnexport. Van 45 miljoen liter jaarlijks naar een kleine 4,5 miljoen. In sommige landen kwam er een importverbod op Oostenrijkse wijn. Een reputatie die in eeuwen was opgebouwd, ging in één klap naar de vaantjes. Het leidde een jaar later tot de invoering van zo ongeveer de strengste wijnwetgeving ter wereld en Oostenrijks reputatie is sindsdien volledig hersteld. En Grüner Veltliner is meer gevraagd dan ooit. Meer lezen:


https://www.nrc.nl/nieuws/2012/06/09/schandaalwijn-1111759-a172204 (Harold Hamersma in de NRC)